Wat kunt u zelf doen om stress te verminderen?

Dikwijls wordt stress eenzijdig toegeschreven aan persoonsgebonden factoren: de werknemer kan het niet aan, is te zwak voor de job, is niet uit het juist hout gesneden… Soms roept men uitsluitend omgevingsfactoren in: het werk is slecht georganiseerd, de baas doet niets om een scheefgegroeide situatie recht te trekken, het computersysteem deugt niet…

Stress mag echter nooit eenzijdig benaderd worden. De waarheid ligt vrijwel altijd in het midden. Een werksituatie kan stresserend zijn, maar elke werknemer reageert daar anders op. Stress komt dus zowel voor op de werkvloer als in het hoofd…

Wie oplossingsgericht rond stress wil werken, moet tegelijk aandacht besteden aan persoonsgebonden factoren én omgevingsfactoren

Strategieën om stress te bestrijden

Om beter met stress om te gaan, moet u een zo scherp mogelijk beeld krijgen van uw persoonlijke situatie. Wanneer steekt stress de kop op en hoe reageert u daar op?

Twee factoren zijn essentieel om ongezonde stress te voorkomen of te verminderen: het gevoel invloed te hebben op de omgeving en zelfcontrole – het gevoel dat u zichzelf in de hand heeft. Wie zich daarbij nog gesteund voelt door collega’s of familie, creëert ook een buffer tegen stress.

U kunt op drie manieren werken aan stress. Deze zogenaamde copingtechnieken zijn:
•    de probleemgerichte aanpak
•    de emotiegerichte aanpak
•    de verlaging van lichamelijke spanning

Afhankelijk van de situatie zal het nodig zijn om uw copingstrategie te kiezen. Sommige strategieën vragen dat u over bepaalde vaardigheden beschikt of dat u deze vaardigheden aanleert.

Eerste strategie: de probleemgerichte aanpak

Bij de probleemgerichte benadering gaat u de situatie actief aanpakken (actieve coping) of probeert u de situatie te vermijden (passieve coping).

Actieve coping is de aangewezen methode bij een “veranderbaar” probleem. Wie stress heeft voor een belangrijke presentatie, kan die stress gedeeltelijk opvangen door de presentatie grondig voor te bereiden.

Passieve coping past beter bij een niet veranderbare situatie. Wie bijvoorbeeld een partner verliest, zal deze ingrijpende gebeurtenis beter verwerken door af te wachten en de situatie te laten doordringen. Actief probleemoplossend gedrag leidt hier tot een uitputtingsslag die bij voorbaat verloren is.

Tweede strategie: de emotiegerichte aanpak

Emotiegericht gedrag grijpt in op de manier waarop u de gebeurtenissen waarneemt en interpreteert.

Dit kan bijvoorbeeld door depressief te reageren of door juist geruststellende of troostende gedachten op te roepen.

U kunt stress verlagen door de situatie zo realistisch mogelijk in te schatten. Zo moet u bij een presentatie onwaarschijnlijke of onheilspellende scenario’s weren. Vreest u te gaan stotteren of uw adem te verliezen, focus dan ook op het scenario waarbij van deze problemen geen sprake is.

U zet nog een stap verder door minder op het eigen gedrag te focussen. Wie een presentatie moet geven, kan zich concentreren op het feit dat hij anderen graag iets wil bijleren. Wie anders denkt, gaat zich anders voelen en beïnvloedt zijn gedrag.

Derde strategie: de verlaging van lichamelijke spanning

Het verlagen van lichamelijke spanning is een derde copingtechniek. Zo kan sporten, yoga of aandacht voor hobby’s stressverlagend werken.

Sommige personen reageren op stress door bijvoorbeeld meer te eten, te drinken of te roken. Op korte termijn kan dit enig effect hebben. Op lange termijn brengen deze copingtechnieken meer schade toe en verliezen ze hun efficiëntie.

Wat kan AristA voor u doen?

Zie onze brochure “Psychosociale aspecten op het werk”





< Vorige   Volgende >

Geschreven door Ivo Debrabandere

30 november 2011